FAIL.in.th

อยากได้มั่งอะครับ เอามังกรเจ็ดหัว ตัวใหญ่ๆหางยาวๆ มีเขาเหมือนวัวกระทิง หนวดชี้ดิ่งขึ้นฟ้า เท้าแข็งแรงเหมือนแรดป่า เล็บเหมือนกับพญาครุตคาบแก้ว เป็นมหาอุต เกล็ดทุกอันฝังมุก เขี้ยวงอเหมือนทศกัณฑ์ นิ้วแต่ละอันแข็งโล่เหมือนโซ่สแตนเลส

อ้าว….

เด็ก…

เหี้ย!!!

อุ้ย เหี้ยเด็ก

กล้า พอไหมม

เกรียนดีมีคุณภาพ………อีกแล้วครับทั่น

จิ้งจก หรือ ตุ๊กแก

ตอนเด็กๆพอปิดเทอม แม่จะพาเราไปซอยผมสั้นกุดเหมือนทรงเด็กผู้ชายแล้วให้ช่างกัดเป็นสีทองเส้นเล็กๆเต็มหัว ตอนนั้นโกรธมาก คิดว่าทำไมแม่ต้องแกล้งเราด้วย งอนต่างๆนานา แต่ตอนนี้พอเราโตขึ้น เรามองย้อนกลับไปแล้วยิ้มให้กับเวลาพวกนั้นและทรงผมแปลกๆที่แม่ทั้งตัดเองและพาไปตัด เหตุผลง่ายๆที่แม่บอกคือ ‘ชีวิตมันสั้น ถ้าจะทำอะไรสนุกๆมันๆ เราก็ทำตอนนี้ซะ’ นั่นแหล่ะคือเหตุผล มันไม่มีประโยชไดๆเลยก็จริง แต่ทำไมต้องไปคิดมากกับมัน เราว่าคนเราเดี๋ยวนี้ห่วงกับภาพพจน์มากเกินไป กลัวว่าจะดูไม่ดี จะดูเกรียนถ้าแต่งตัวไม่ถูก ไม่เหมาะสมถ้าตัดผมทรงประหลาด ความคิดแบบนี้มันก็เป็นค่านิยมเช่นกัน

เวลาเห็นแบบนี้มันน่ารักดีออก เดี๋ยวมันก็งอก เดี๋ยวพอเปิดเทอมก็ต้องตัดกลับอยู่ดี เข้าใจหัวอกครูนะคะ แต่สำหรับเรา เรื่องทรงผม มันไม่สามารถกำหนดนิสัยหรือวิธีใช้ชีวิตของคนได้หรอก ทุกอย่างไม่จำเป็นต้องมีเหตุหรือประโยชโดยตรง แค่พ่อกับแม่สมัยนี้ดูแลลูก ไม่ให้ไปติดเกม ใช้เวลากับเขา เลี้ยงเขาให้ดีที่สุด ก็น่าชื่นชมแล้ว

ปล. ที่แม่ให้ตัดผมสั้นจุ๊ดตอนเด็กๆก็เพราะเหาด้วยแหล่ะ ๕๕๕ เปิดเทอมไป แม่ของเพื่อนๆเห็นกบาลเราเลยพาลูกไปตัดบ้าง ช่วงนั้นโดนเพื่อนโกรธเยอะ หาว่าเป็นตัวตั้งตัวตี ฮ่าๆ